Waar ik dan vrolijk van word

Ik heb het een beetje gehad met het nieuws over Wilders. Losers van de PvdA die duizenden woorden kwijt zijn om duidelijk te maken waarom Wilders dan wel niet zo slecht is. Slim het juiste publiek aanspreken (de moralistische, zichzelf rationeel vindende PvdA’er die toch nooit op Wilders zou stemmen, waardoor je hele betoog nutteloos is), en vooral niet zelf eens gaan denken hoe je het beter aan kunt pakken.

Maar zélfs ook die stukjes, die dan weer attenderen dat Wilders zo groot wordt, omdat die altijd weer in het nieuws komt en wél het juiste publiek weet aan te spreken, ben ik een beetje zat.
Nee. Als ik zou willen zou ik nu dit hele berichtje vol kunnen schrijven over Wilders. En de volgende. En die daarna ook. En nog veel meer. Maar dat doen ik niet.
Nee, beste mensen. Dit bericht, gaat niet over Wilders.

Waar ik vrolijk van word, is bijvoorbeeld DIT filmpje. Rutger Castricum gaat met zijn filmploeg weer eens op pad namens geenstijl.tv. De oh zo geniale Rutger. Altijd cynisch, scherp en vervelend. Zo nu en dan word ik verdrietig van de gedupeerden van onze hoogblonde journalist. Dat ze zo onwetend kunnen zijn. Of zooo enorm afgaan tijdens een mediaoptreden. Maar niet deze keer. Een donkere, maar zachte novemberavond in de het-nationaal-museum-hoort-hier-stad Arnhem. Er was niets bijzonders te doen. Of toch wel? Blijkbaar moet er tegenwoordig weer veel boe-geroep zijn bij een partijbijeenkomst. En dus waren er mensen die gingen protesteren tegen Wilders. Bij voorbaat werd ik al een beetje verdrietig. Na het filmpje, echter, was niets van dit verdrietige te merken. En ook niets van de altijd humoristische Rutger.

Deze keer weinig radicale capuchons aan het woord. Deze keer Wilders aanhangers geïnteresseerden die ook gewoon het lef hebben hier voor open te staan. Deze keer open, eerlijke protestanten die niks te verbergen hebben. Die gewoon rustig, duidelijk, frontaal voor de camera, zeggen waarom ze aan het protesteren zijn. Die geen stenen gooien, maar fakkels dragen. Wilders die tussen de onliners door zegt dat hij eigenlijk hartstikke tevreden is met deze aandacht protesten. En een imam die ook nog eens positiviteit uitdrukt.

We kunnen met z’n allen nog jarenlang discussiëren over Wilders. Dat zullen we hoogstwaarschijnlijk ook nog wel doen. Maar wat ik u niet wil onthouden, is dat het open debat dat u in bovenstaand filmpje ziet, wel degelijk iets positiefs is, dat deze man heeft bereikt.

Een Reactie op “Waar ik dan vrolijk van word

  1. Allemaal gezeik, ik denk er niet eens meer aan ;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s